De meeste mensen plannen hun avonturen ergens tussen hun dagelijkse leven door.

Lyndon Poskitt gooide het idee van een normaal leven volledig overboord en liet avontuur zijn leven verbouwen. Modder, races en chaos werden zijn dagelijkse routine.

Nadat hij zelf een motor vanaf de eerste moer en bout had opgebouwd en hem Basil had genoemd, naar zijn grootvader, richtte Lyndon zijn motor op de rest van de wereld. Het resultaat?

Als je ooit in het YouTube-konijnenhol vanRaces to Places bent verdwenen, ken je de cijfers waarschijnlijk al: 245.000 kilometer, 74 landen, 11 races en een videoserie die miljoenen keren is bekeken. Je kent ook het verhaal achter die cijfers: rallystarts, grensovergangen, pech onderweg en een enorme vastberadenheid die hem naar de Dakar Rally bracht, en daarna weer terug.

Wat je misschien nog niet weet, tot je zijn nieuwe boekRaces to Places leest, is het verhaal achter de persoon.

“Het leven is rommelig. Avontuur ook.”

Lyndons boek verraste ons, en dan bedoelen we dat positief. Het is geen standaardverhaal over de stoere Dakar-rijder op zijn motor. Het is rauw, menselijk en verrassend eerlijk.

“Ik besloot simpelweg niets achter te houden van de werkelijkheid. We hebben allemaal onze eigen worstelingen, uitdagingen, relaties en dingen die in ons leven spelen. Veel mensen maken daar een mooier verhaal van”, vertelt Lyndon. “Maar het heeft geen zin om dingen te verbergen. Het leven is rommelig, avontuur ook. Dingen mooier maken of bepaalde stukken overslaan voelde gewoon niet eerlijk.”

Die eerlijkheid komt juist naar voren op de momenten die de meeste mensen misschien zouden weglaten: opgelicht worden in Zuid-Afrika, de ongemakkelijke werkelijkheid van sponsoring, momenten waarop niets volgens plan verloopt, eerlijke zelfreflectie en de emotionele prijs van een droom najagen met de gashendel volledig open.

Lyndon is al jaren open over zijn ervaringen in zijn video's, waaronder een berucht moment tijdens Dakar waarop hij volledig op was en in tranen uitbarstte. Het boek heeft dezelfde eerlijkheid, maar gaat nog een stap verder. Het vertelt niet alleen wat er gebeurde, maar ook wat het met hem deed.

En die kwetsbaarheid is er niet alleen maar om kwetsbaar te zijn. Het is een bewuste keuze om het verhaal te vertellen zoals het leven daadwerkelijk voelt.

“Soms begrijp je pas wat een moment waard was wanneer het een herinnering is geworden. Je hebt maar één leven en gisteren is al voorbij. Vandaag is de dag die telt. Haal eruit wat erin zit. Het enige wat je tegenhoudt, ben je zelf.”

De engineer die verhalenverteller werd, en drie keer de Dakar finishte

Voordat Lyndon bekend werd als “die kerel die de wereld rondreed en op elk continent racete”, was hij engineer.

Na zijn studie ging hij aan de slag bij BAE Systems en maakte hij snel carrière. Op zijn dertigste was hij al executive en had hij de leiding over aerodynamische testfaciliteiten in het Verenigd Koninkrijk. Hij werkte en woonde in verschillende landen. Op papier was het het soort carrière waar je dankbaar voor hoort te zijn.

Maar naast zijn werk racete hij al sinds zijn tiende op motoren, in maar liefst zeven verschillende disciplines. De Rally Dakar was de droomrace waar hij ieder jaar naar keek op televisie. In 2013 veranderde een bijna fataal incident tijdens een training zijn kijk op het leven.

De droom die jarenlang als “ooit” had gevoeld, veranderde in een concreet plan: de wereld rondrijden, op elk van de zes bewoonde continenten racen en alles documenteren.

Lyndon noemde hetRaces to Places.

Nieuwsgierigheid als brandstof

Een van de onverwacht leuke dingen aan het boek is de enorme nieuwsgierigheid die eruit spreekt.

Lyndon verzamelt niet alleen kilometers en medailles. Hij wil vooral weten waarom dingen zijn zoals ze zijn.

“De wereld is een ongelooflijk interessante plek en ik wilde dat delen”, vertelt hij. Zo kom je in het boek allerlei bijzondere en soms compleet onverwachte weetjes tegen. Van bananen in Midden-Amerika tot de werkelijkheid achter het afval langs de wegen in Indonesië. Tegelijkertijd deelt Lyndon lessen die hij onderweg heeft geleerd over grenzen, mensen en wat het betekent om steeds verder te blijven gaan.

Dat maakt het boek ook interessant voor een veel groter publiek dan alleen motorrijders.

“Dit boek is niet alleen voor motorrijders. Het is voor iedereen die van avontuur houdt en de wereld beter wil leren kennen. Voor nieuwsgierige mensen en voor mensen die ervan dromen om de wereld rond te reizen.”

Het boek is opgebouwd zoals de reis zelf: praktisch, technisch en eerlijk

Lyndon wilde dat het boek niet alleen inspirerend zou zijn, maar ook echt bruikbaar.

“Ik wilde ook alle technische details opnemen. Hoe je inpakt, hoe je je motor opbouwt en alle andere technische zaken. Zodat mensen ervan kunnen leren, eruit kunnen halen wat voor hen nuttig is en vervolgens hun eigen avonturen kunnen plannen.”

Hij heeft het boek bovendien op zo'n manier gemaakt dat je het op twee manieren kunt beleven. Je kunt het lezen als een zelfstandig verhaal, maar je kunt de reis ook volgen terwijl je leest.

“Mijn boek vertelt het verhaal op twee manieren. Je kunt het lezen of de video's volgen via de QR-codes. Alles loopt in elkaar over.”

Typisch Lyndon. De engineer en de verhalenverteller komen samen in een praktische oplossing die de hele ervaring nog meeslepender maakt.

Het moeilijkste was niet het schrijven, maar het eerlijk vertellen van het verhaal

Het begon met de reden waarom.

“Het eerste wat ik schreef was het waarom. Dat was makkelijk”, vertelt Lyndon.

Daarna werd het al snel duidelijk hoe groot het project eigenlijk was.

“Na 40.000 woorden was ik nog niet eens Europa uit.”

Hij probeerde dagboeken, spraakmemo's en verschillende manieren om scènes, landen, mensen en eten door elkaar heen te vertellen. Ongeveer een jaar lang worstelde hij met de structuur, totdat hij uiteindelijk koos voor een chronologische tijdlijn en het verhaal gewoon van begin tot eind opschreef.

En na de eerste versie deed hij iets waar waarschijnlijk meer moed voor nodig was dan veel mensen beseffen. Hij maakte het verhaal nóg eerlijker.

“Toen ik na de eerste versie mijn eigen boek teruglas, had ik het gevoel dat er dingen ontbraken. Vaak waren dat juist de echte worstelingen, de werkelijkheid en de gevoelens. Dus die heb ik toegevoegd.”

Het moment met het olievat, wanneer de droom verandert

Als je Lyndon al langere tijd volgt, weet je dat hij na zijn wereldreis niet is gestopt.

Hij reed meer rally's, verhuisde naar Spanje, begon een rallyschool in Andalusië, trouwde, kreeg een kind en bouwde een campertruck. Blijkbaar is rustig aan doen niet echt zijn tweede natuur.

En toen kwam het moment met het olievat. Lyndon zat in zijn garage in Spanje, gestrest en tot het besef gekomen dat de rallyschool moest sluiten.

Van de wereld rondrijden en racen naar een bedrijf runnen bleek een compleet andere uitdaging.

“Het lesgeven aan mensen was geweldig, maar ik doe alles graag zelf. Ik neem te veel op me, neem mensen aan, mijn perfectionisme komt om de hoek kijken, alles wordt te veel en uiteindelijk stort het in”, vertelt Lyndon. “Ik heb het gevoel dat ik alles zelf moet doen, tot het punt waarop ik me zelfs schuldig voel als ik rust neem.”

Het is zo'n bekentenis die binnenkomt, juist omdat het herkenbaar is. Niet alleen voor ondernemers, maar voor iedereen die ooit van zijn passie zijn verantwoordelijkheid heeft gemaakt.

“Neem gewoon de motor die je al hebt.”

Lyndons advies is met hem meegegroeid, net als zijn manier van verhalen vertellen.

“Als ik de jongere versie van mezelf één advies mocht geven, zou het zijn om mijn eigen ego wat beter in de gaten te houden. Vroeger was ik ervan overtuigd dat er maar één perfecte motor of één perfecte manier was om iets te doen. Nu? Als iemand mij vraagt welke motor ideaal is voor een wereldreis, zou ik zeggen: de motor die je al hebt.”

Ook over de valkuil van online vergelijkingen is hij duidelijk. Je ziet anderen hun leven leiden en stelt ondertussen je eigen plannen uit.

“Laat jezelf niet klein voelen door online vergelijkingen. Geniet van wat je hebt en van het pad dat jíj bewandelt. Er zullen altijd mensen zijn die zeggen dat je het verkeerd doet of dat je het op deze of die manier zou moeten doen. Doe het op jouw manier. Het is jouw avontuur.”

Hij rijdt nog steeds. Hij reist nog steeds. Maar hij kijkt inmiddels ook anders naar de verschillende fases van het leven.

“Ik wil nog steeds reizen en ik hou van motorrijden, maar ik wil niet meer fulltime op de weg leven. Ik hoop meer met mijn gezin te kunnen reizen en ze misschien enkele van de plekken te laten zien waar ik ben geweest, vooral in Zuid-Amerika.”

En misschien wel de meest veelzeggende zin uit het hele gesprek:

“Ik heb mijn droom bereikt. Het is tijd om hem door te geven.”

Tegenwoordig denkt Lyndon na over meer keynotes en motiverende lezingen. Minder om te bewijzen wat er allemaal mogelijk is en meer om anderen te helpen eindelijk achter die droom aan te gaan die ze steeds voor zich uit blijven schuiven.

De mensen zijn uiteindelijk het belangrijkste

Ondanks alle races, logistiek en technische details gaat Lyndons belangrijkste les niet over motoren.

“Het zijn de mensen over de hele wereld geweest die mij het meest hebben gevormd. Ik heb geleerd om minder snel te oordelen en meer te luisteren.”

En precies die gedachte maaktRaces to Places groter dan alleen een motorverhaal. Het is een avonturenboek waarin toevallig een motor en een aantal races een belangrijke rol spelen.

“De moeilijkste situaties tijdens mijn avontuur hebben me het meest over mezelf geleerd.”

Waar Enduristan in het verhaal past

Lyndons samenwerking met Enduristan begon in 2018, toen hij zich voorbereidde op een nieuwe Dakar. Hij was zo enthousiast over onze producten dat de samenwerking uitgroeide tot een volledige sponsoring. In de loop der jaren werkte hij bovendien met ons samen aan productontwikkeling, waaronderLyndon's Organizer.

Dat zegt veel, want Lyndons hele visie staat haaks op gladde marketing. Gebruik wat werkt, wees eerlijk en blijf doorgaan.

Precies daarom zijn we zo trots dat hij onze ambassadeur is.

Als je op een teken hebt gewacht

Als jeRaces to Places openslaat in de verwachting een soort overwinningsronde te lezen, krijg je iets beters: een echt persoon die zijn echte verhaal vertelt.

Niet alleen de kilometers en rallymedailles, maar ook de twijfels, het bijstellen van zijn ego, de rommelige kanten van het leven, relaties, momenten waarop de droom je bijna breekt en momenten waarop diezelfde droom je leven juist teruggeeft.

Dus zie dit als je teken, geïnspireerd door Lyndons hele reis. Je hebt niet de perfecte motor nodig, niet het perfecte plan en ook niet de perfecte versie van jezelf.

Begin met wat je hebt. Wees eerlijk over wat je wilt. En wanneer de weg je laat zien waar je heen moet, volg hem.

Meer van Lyndon?

BekijkRaces to Places, het boek, en volg de reis verder via de video's die je met de QR-codes kunt openen.

Duik in deRaces to Places YouTube-serie.

En houdLyndons volgende hoofdstuk in de gaten. Met reizen met zijn gezin, nieuwe wegen en hopelijk nog veel meer verhalen die vertellen hoe het echt is.